Op NU.nl vind je elke dag een stelling die bij het nieuws past. Amsterdam overweegt een snelheidslimiet van 20 kilometer per uur voor elektrische fietsen, omdat veel andere weggebruikers ze als een gevaar zien. Daarom is vandaag de stelling: Elektrische fietsen zijn zonder snelheidslimiet een gevaar in het verkeer. Breng je stem uit en discussieer mee.
Kun je de reacties niet vinden? Klik boven of onder dit bericht op de knop met daarin het woord 'reacties' om naar de reacties te gaan.Daar kun je jouw reactie of opmerking achterlaten. Of klik hier om direct naar de reacties te gaan.
Heb je dit artikel gevonden via Net binnen? Je kunt vergelijkbare stukken elke dag via het knopje NUjij onder in je app vinden.
Studentenprotest in december voor de energietoeslag.Beeld ANP
De Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft zijn standpunt via een brief overgebracht aan het kabinet. Een landelijke regeling moet niet bij gemeenten worden neergelegd, helemaal nu er volgens de VNG geen sprake meer is van een crisissituatie. De Rijksoverheid moet met ‘duurzaam inkomensbeleid’ komen, aldus de VNG.
Het kabinet is er nog niet uit of de energietoeslag het komende jaar überhaupt blijft bestaan en in welke vorm dat zou zijn. Een mogelijkheid die het kabinet eind februari noemde is om de energietoeslag op te nemen in het bestaande toeslagensysteem van de Belastingdienst, waar bijvoorbeeld ook de huur- en zorgtoeslag onder vallen.
Over de auteur Joram Bolle is algemeen verslaggever van de Volkskrant.
De energietoeslag werd vorig jaar ingesteld als één van de maatregelen om huishoudens te helpen die geconfronteerd worden met sterk gestegen prijzen voor gas en elektriciteit. Het kabinet stelde maatregelen in die voor iedereen gelden, zoals een belastingverlaging en een prijsplafond, maar ook een toeslag voor huishoudens met een laag inkomen, als extra steun.
Mensen die in aanmerking komen voor de toeslag hebben bijvoorbeeld een bijstandsuitkering of het betreft huishoudens met een inkomen tot 120 procent van het sociaal minimum. Het gaat in totaal om zo’n 800 duizend huishoudens. Voor de toeslag van 1.300 euro dit jaar moeten ze aankloppen bij hun gemeente.
De gemeenten vinden echter dat ze niet belast moeten worden met de uitvoering van een landelijke regeling. Het kost ze te veel inspanning, waardoor eigen personeel van verschillende afdelingen bij moet springen en er ook extern personeel moet worden ingehuurd. De normale dienstverlening van de gemeenten lijdt daaronder.
Bovendien is het budget van de landelijke overheid niet in alle gevallen toereikend. Gemeenten moeten dan bijdragen uit eigen middelen, waardoor in de helft van de gevallen een tekort op de gemeentelijke begroting ontstaat.
Rechtszaken van studenten
Ook wijzen de gemeenten op onduidelijkheid over wie er precies voor de toeslag in aanmerkingen komen. De energietoeslag is niet bedoeld voor studenten, maar die hebben meerdere keren succesvol een rechtszaak aangespannen. Gemeenten konden niet goed motiveren hoe hun situatie verschilt van bijvoorbeeld 21-jarige starters op de arbeidsmarkt met een laag inkomen.
Met Prinsjesdag moet duidelijk zijn of de energietoeslag volgend jaar blijft en wie in dat geval verantwoordelijk wordt voor de uitkering. Andere mogelijkheden die het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid oppert, zijn bijvoorbeeld het aanpassen van de energiebelasting, meer maatwerk bij het prijsplafond of huurkorting voor mensen met een energieslurpende sociale huurwoning.
Pensioenfonds ABP gaat 8000 gedupeerde deelnemers compenseren. Die kregen in 2020 in één keer een groot bedrag uitgekeerd, omdat ze in de jaren daarvoor recht hadden op een arbeidsongeschiktheidspensioen, maar dat niet hadden gekregen.
Maar doordat ze dat achterstallige pensioengeld in één keer kregen, moesten ze meer inkomstenbelasting betalen dan als ze het over meerdere jaren hadden gekregen.
Ook werden mensen door dat hoge inkomen in 2020 gekort op bijvoorbeeld de zorgtoeslag. ABP-bestuursvoorzitter Harmen van Wijnen zei bij consumentenprogramma Max Meldpunt mensen hiervoor te gaan compenseren.
Mensen met een WIA-uitkering kunnen bij het ABP een aanvulling daarop krijgen, maar die moeten ze eigenlijk zelf aanvragen. Dat is dan een arbeidsongeschiktheidspensioen.
Geen groot bedrag
Na een informatiecampagne van het ABP in 2019 bleek dat 8000 mensen daar vaak al jarenlang recht op hadden zonder het te krijgen. Het ABP betaalde dat geld dus alsnog uit, met ook negatieve gevolgen.
Er werd in totaal zo'n 100 miljoen euro uitgekeerd aan achterstallig pensioen. MAX-Ombudsman Rogier de Haan denkt dat ABP nu zo'n 20 miljoen euro kwijt zal zijn aan deze compensatie.
Harmen van Wijnen van het ABP deed nog geen uitspraken over hoe groot het bedrag zal zijn. Vergeleken bij de 459 miljard euro aan belegd vermogen die het ABP beheert zijn enkele tientallen miljoenen euro's dus geen groot bedrag voor het grootste pensioenfonds van Nederland.
Zorgmedewerkers bij de rechtbank in Den Haag, voorafgaand aan een kort geding waarin de vakbonden CNV en FNV een compensatieregeling eisen voor zorgmedewerkers die arbeidsongeschikt zijn geraakt door langdurige covid.Beeld ANP
De rechter vindt dat het Zuid-Hollandse verpleeghuis waar de 28-jarige verpleegkundige werkzaam was tekortschoot in zijn ‘zorgplicht’ richting zijn werknemers. Zo kreeg ze geen toestemming om een mond-neusmasker te dragen. Dat zou volgens het verpleeghuis bewoners ‘angst aanjagen’. Bovendien was er in die eerste weken van de pandemie een tekort aan beschermingsmiddelen.
De Amsterdamse rechtbank sprak het oordeel al in december uit, maar het vonnis werd deze week definitief omdat de zorginstelling niet in beroep is gegaan. De verpleegkundige kan nu een schadeclaim indienen bij de instelling. Die kan oplopen tot honderdduizenden euro’s omdat ze nog altijd last heeft van postcovidklachten en niet volledig kan werken. Ze kan onder meer compensatie vragen voor verloren inkomen, huishoudelijke hulp die ze nodig had en immateriële schade.
Discussie op scherp
De uitspraak zet de discussie over vergoedingen voor zorgmedewerkers die covid opliepen tijdens hun werk opnieuw op scherp. Over die vraag wordt al langer gesteggeld. Vakbonden FNV en CNV sleepten de Nederlandse staat voor de rechter en eisten een bedrag van bijna 23 duizend euro voor elke zorgmedewerker die arbeidsongeschikt is geraakt door het postcovidsyndroom. Begin maart oordeelde de rechter dat van geval tot geval moet worden bekeken of compensatie terecht is.
Over de auteur
Hessel von Piekartz is politiek verslaggever voor de Volkskrant en schrijft over de volksgezondheid, pensioenen en sociale zekerheid.
Dat de rechter een verpleegkundige nu gelijk geeft, biedt mogelijkheden voor meer zorgmedewerkers. Toch zal het lang niet iedereen niet lukken om via de rechter een vergoeding af te dwingen. Zo is het belangrijk dat een zorgmedewerker aannemelijk kan maken dat de besmetting echt tijdens het werk is opgelopen. Dat blijkt in de praktijk nog behoorlijk lastig.
Bewijs van quarantaine
Het succes van deze zaak komt vooral doordat de verpleegkundige direct na blootstelling in quarantaine is gegaan en die periode goed heeft vastgelegd. Familie, vrienden en kennissen kunnen de quarantaine bovendien bevestigen. Op die manier kon de verpleegkundige weerleggen dat ze de besmetting in de privésfeer had opgelopen, zoals haar werkgever stelde.
Het geval is dusdanig ‘uniek’ dat ervoor is gekozen om niet in beroep te gaan, laat de verzekeraar van de aangeklaagde zorginstelling weten. ‘De medewerker heeft hier heel goed kunnen aantonen dat de besmetting op de werkvloer is opgelopen. Daarnaast is het natuurlijk zeer triest dat de verpleegkundige nog altijd klachten heeft. Ook het menselijke aspect speelt mee in de afweging om al dan niet in beroep te gaan.’
Een rechtsgang is overigens niet altijd nodig om ondersteuning te krijgen. De staat komt binnenkort met een speciale regeling voor zorgpersoneel dat tijdens de eerste golf besmet raakte, minstens twee jaar later nog last heeft en daardoor minder kan werken. Minister voor Langdurige Zorg Conny Helder doet dat uit een ‘morele verplichting’, zei ze eerder, omdat de medewerkers hun werk deden toen er weinig over het virus bekend was. Het is nog onduidelijk hoe de ondersteuning eruitziet en wanneer deze toegankelijk wordt.
De onrust in de financiële sector heeft vandaag opnieuw geleid tot koersdalingen op de effectenbeurzen. Het aandeel van Deutsche Bank verloor 8,5 procent van zijn waarde en dat had ook effect op de koersen van andere Europese banken.
Op de Amsterdamse beurs daalden de aandelenprijzen van Nederlandse banken. Het aandeel van ING sloot de dag af met een verlies van 3,7 procent, terwijl ABN Amro een daling van 2,2 procent noteerde. In de rest van Europa gingen bankaandelen ook in het rood.
Aanhoudende onrust
Sinds het omvallen van de Amerikaanse Silicon Valley Bank (SVB) twee weken geleden heerst er onrust in de financiële sector. Vorige week kwam Credit Suisse in de problemen. Daarop volgde een noodgedwongen miljardenovername door concurrent UBS.
De koersdalingen worden volgens Joost Beaumont, financieel expert bij ABN Amro, vooral gedreven door angst onder beleggers. In de kern zou er weinig aan de hand zijn met de Europese banken. "Wat je vandaag op de beurs ziet, zijn naweeën van de overname van Credit Suisse en onrust bij regionale banken in de VS. Er is vanuit Deutsche Bank niet een hele duidelijke oorzaak aan te wijzen."
Via zogeheten credit default swaps kunnen beleggers zich indekken tegen risico's. Sinds het omvallen van de SVB zijn credit default swaps van Deutsche Bank twee keer zo duur geworden. Dat ging hand in hand met een daling van de aandelenkoers, vertelt Beaumont. "Als het vertrouwen afneemt, neemt de behoefte om je te verzekeren juist toe. Het heeft een duidelijke wisselwerking."
Volgens Rutte dreigt er geen bankencrisis
Op een EU-top in Brussel is de onrust in de financiële sector vandaag uitgebreid besproken, laat premier Mark Rutte weten. Volgens hem hoeven we niet bang te zijn voor een nieuwe bankencrisis omdat de banken er goed voor staan. Hij noemde het Europese bankenstelsel heel sterk. "Het is normaal op kapitaalmarkten dat er bewegingen zijn, dat is onderdeel van dat systeem. Waar je naar moet kijken, is wat er onderliggend zit."
Vorige week verhoogde de Europese Centrale Bank (ECB) opnieuw de rente, en de Amerikaanse centrale bank (Fed) deed eergisteren hetzelfde. De renteverhogingen waren een van de oorzaken waardoor de Silicon Valley Bank omviel, maar volgens Beaumont hoeft een stijging van de rente niet per sé slecht nieuws voor banken te betekenen. "Door de verhoging van de rente kunnen financiële bezittingen van een bank, zoals obligaties, minder waard worden. Maar tegelijk krijgen banken wel meer rente-inkomsten binnen."
Kwartaalcijfers kunnen voor verkoeling zorgen
Medio april presenteren de banken hun eerste kwartaalcijfers van 2023. Beaumont verwacht dat dat de rust op de beurs kan doen terugkeren. "Niemand weet nu precies hoe het zit. Als die cijfers er zijn, kan er gehandeld worden op basis van feiten in plaats van op speculatie."
Hij verwacht dat de Europese banken er in de basis goed voorstaan.
De ondergang van voormalig bankmonument Credit Suisse laat de financiële wereld op haar grondvesten trillen. Is de rol van Zwitserland als financieel centrum uitgespeeld? In bankstad Zürich, waar het grote geld ritselt door de straten, worstelen ze met de toekomst.
‘Een heel mooie auto’, verloor de Zwitserse ingenieur Thomas deze week. Hij haalt zijn oude fiets van het slot voor het hoofdkantoor van Credit Suisse in Zürich. De waarde van zijn aandelen in het 166 jaar oude instituut is zes dagen eerder gereduceerd tot bijna nul. Wat kan hij nog doen met die vrijwel waardeloze stukken? Hij heeft het binnen nog even gevraagd. Maar ach, het was toch al niet genoeg om een Ferrari van te kopen, verzucht de 55-jarige rentenier met leren jack en koptelefoon. ‘Althans, geen splinternieuwe. Maar wel een mooie tweedehands.’
Over de auteur Marc van den Eerenbeemt is economieredacteur voor de Volkskrant en schrijft onder meer over de woningmarkt en vastgoed.
Het ‘moederhuis’ van Credit Suisse aan Paradeplatz is deze week een trekpleister voor ramptoeristen. De statige, 19de-eeuwse kolos staat al vele jaren symbool voor de financiële sector van de stad. Nu maken jonge en oude Zwitsers selfies voor het gebouw. ‘Nu kan het nog.’
De Zwitserse ingenieur Thomas.Beeld Jelle Krings
Arts Julia Karrer heeft er speciaal een omweg voor gemaakt. Met haar dochter gaat ze vrolijk op de foto, maar haar stemming is bedrukt. Vrienden staken 300 duizend euro in speciale obligaties van de bank. Dat spaargeld zijn ze nu kwijt. ‘Ze zijn woedend. We dachten dat Zwitserse banken beter waren. Ik hoop niet dat dit het begin is van een totale financiële crisis.’
Nekslag
Op een bankje naast de tramhalte op Paradeplatz verlangt voormalig beleggingsexpert Markus Hug naar vroeger tijden. Als het bankieren in Zürich nog zou berusten op klassieke Zwitserse waarden van betrouwbaarheid en stabiliteit, dan zou dit niet gebeurd zijn, denkt hij. ‘We moeten weer terug naar gewoon bankieren. Dat risicovolle investmentbanking met zijn bonuscultuur past ons niet.’
Credit Suisse kreeg vorige week de nekslag van de Saudi National Bank, de grootste aandeelhouder met een belang van bijna 10 procent. Die zegde zelf het vertrouwen op in haar belegging, de op een na grootste bank van Zwitserland. Ophef over criminele cliënten, bedenkelijke megatransacties, miljoenenboetes en miljardenverliezen teisteren Credit Suisse al jaren. Zo verdween iets waar zelfs het geld van oliesjeiks niet tegen is opgewassen: het vertrouwen van cliënten in de toekomst van Credit Suisse.
Rekeninghouders begonnen meteen geld weg te halen bij de bank, tot zo’n 10 miljard euro per dag. De leegloop veroorzaakte een wereldwijde schokgolf onder beleggers en toezichthouders, die toch al gespannen waren toen een aantal dagen eerder de Amerikaanse overheid de Silicon Valley Bank de helpende hand moest toesteken. Werd aan de oever van het Meer van Zürich het startschot gegeven van een nieuwe mondiale bankencrisis?
Het hoofdkantoor van Credit Swisse in Zürich. Cretin Suisse, vrij vertaald 'gekke zwitser', is een protestspreuk geworden.Beeld Jelle Krings
De Zwitserse regering nam afgelopen weekeinde een drastisch besluit. De staat zal de bank niet zelf overnemen, dat zou na de bankencrisis van 2008 nooit meer gebeuren. Wel faciliteert de overheid de verkoop van Credit Suisse aan concurrent UBS, de grootste bank van Zwitserland.
In het hoofdkantoor van deze bank, gelegen aan de exclusieve Bahnhofstrasse, op enkele minuten lopen van Paradeplatz, wordt nu de overname voorbereid. De gezworen vijand wordt na harde onderhandelingen met de Zwitserse overheid voor 3 miljard euro overgenomen. Dat is circa 80 cent per aandeel Credit Suisse, een fractie van de bijna 25 euro die na de financiële crisis betaald moest worden.
De staat deed UBS ook nog eens een flinke toezegging. Hij zal mogelijke verliezen voor zijn rekening nemen voor een maximumbedrag van 9 miljard euro, zo is afgesproken. Ook wordt nog eens 100 miljard euro beschikbaar gesteld aan extra financiële middelen om het betalingsverkeer van de bank op gang te houden. De Zwitserse centrale bank heeft daarvoor eenzelfde bedrag klaargezet. De Zwitserse overheid neemt daarmee dus een risico van in totaal 209 miljard euro.
Schone schijn
Financieel gezien lijkt er in Zürich geen wolkje aan de lucht. In het oude centrum ritselt het grote geld door de straten. Alle bekende luxemerken, van sieraden tot exclusieve mode, hebben hier hun winkels met portier. Dat is allemaal schone schijn, zegt Roger Nordmann, voorzitter van de landelijke fractie van de sociaal-democratische SP aan de telefoon. ‘Zwitserland heeft net besloten de pensioenen niet aan te passen aan de inflatie. Een verhoging zou te kostbaar zijn. Ook gaat de premie omhoog voor de ziektekostenverzekering, zelfs voor de armste huishoudens.’
Dat de regeringscoalitie (onder leiding van zijn partijgenoot Alain Berset) dan toch miljarden opzijzet voor de redding van een bank levert wrok en woede op onder de bevolking, ziet de parlementariër. ‘Het gedrag van bepaalde bankiers van Credit Suisse, die uit winstbejag en hebzucht onverantwoorde risico’s namen, grenst aan georganiseerde misdaad. De nieuwe bank, het grotere UBS, krijgt een balanstotaal dat bijna twee keer de omvang van de Zwitserse economie is. Als ook die bank in de problemen komt, wordt dat een ongekend financieel drama voor heel Zwitserland.’
Op het terras van restaurant Tao’s, in de schaduw van historische vakwerkgevels, zijn er ook andere zorgen. De overheid heeft tijdens de redding van Credit Suisse ‘de waterval van risico’s omgedraaid’, zegt een Nederlandse zakenbankier die al jaren in Zwitserland woont, en vanwege die belangen niet met zijn naam in de krant wil. ‘Normaliter zijn de aandeelhouders als eerste de pineut. Die krijgen echter nog een kleine vergoeding voor hun belang. Partijen die via speciale obligaties geld uitleenden aan de bank zijn hun inleg wel helemaal kwijt; in totaal 16 miljard euro.’
Hij spreekt over beleggers die zogenoemde coco’s aankochten. Dat zijn bijzondere obligaties die na de crisis van 2008 werden bedacht om banken een extra geldbuffer te geven. Ze boden een veilige manier om geld weg te zetten, zo leek het. In de kleine letters stond echter dat het tegoed kon worden geconfisqueerd in geval van een nakend faillissement en overheidsingrijpen. ‘Dat gebeurde dan ook. Er is nu een enorm debat gaande. Zijn die obligatiehouders niet onevenredig hard aangepakt? Het is sowieso een kras op het beeld van een stabiel, voorspelbaar Zwitserland. Wat kan daar allemaal plotseling met je geld gebeuren?’
Geldstromen
Vlak bij Paradeplatz is het druk bij café Atelier, het trefpunt bij uitstek voor employees van alle banken in de buurt. Veel gebouwen zijn hier met een luchtbrug aan elkaar verbonden; hangende getuigen van de bankfusies uit het verleden. Headhunter Reto Widmer drinkt een biertje met een vastgoedvriend uit de stad. Het tweetal voorziet veel verhuizingen door het samengaan van de banken, maar ook veel ontslagen.
Café Atelier, een verzamelplek voor veel bankmedewerkers.Beeld Jelle Krings
Widmer krijgt doorlopend telefoontjes van bezorgde bankemployees. ‘Van de dubbele afdelingen van UBS en Credit Suisse, zoals marketing en juridische zaken, zal er een moeten verdwijnen. Het nieuwe UBS zal ook kiezen voor de beste mensen. Dat kan betekenen dat eigen medewerkers moeten plaatsmaken voor talent van Credit Suisse.’
Een groot deel kan waarschijnlijk terecht bij de tientallen andere banken en financieel adviseurs in Zürich, denkt een Nederlandse bankier, achter in hetzelfde café. ‘Kleinere banken profiteren nu sterk van de fusie, van de eigen banken van de Zwitserse kantons tot gespecialiseerde banken als Julius Bär en Pictet. Zij zien het geld toestromen. Mensen zoeken zekerheid door hun vermogen over banken te spreiden.’
Het zijn sowieso drukke tijden bij al die banken. ‘Vanuit de hele wereld komen telefoontjes binnen met de vraag: ‘Is mijn geld bij jou nog veilig? Cliëntmanagers hebben meestal tientallen klanten in beheer. Die zitten nu dus dagen achter elkaar aan de telefoon.’
Leedvermaak
Zwitserse media raken niet uitgepraat over Credit Suisse. Op SRF1 draait een talkshow om de vraag: ‘Wie vertrouwt Zwitserland nog?’ Hun correspondent Italië vertelt over verbazing en leedvermaak onder Italianen over het ‘degelijke’ buurland dat er nu zo’n puinhoop van maakt. Vanuit Londen wordt gesproken over een crash van de ‘Rolls Royce van het bankwezen’: ‘Nu staat er alleen nog een wrak.’
Economisch historicus Tobias Straumann is bij dezelfde media deze week een van de populairste gasten. De hoogleraar aan de universiteit van Zürich noemt de redding van Credit Suisse aan de telefoon een ‘enorme gebeurtenis, maar niet uniek. Al sinds de jaren dertig worden er Zwitserse banken met problemen overgenomen.’
De overname door UBS lijkt volgens Straumann wel het voorlopige eindpunt van de pogingen van Zwitserse banken een hoofdrol te spelen in investmentbanking, waarin enorme bedragen omgaan voor bijvoorbeeld bedrijfsovernames. ‘Zwitserse bankiers zijn conservatief. Ze zijn goed in zaken als hypotheken en vermogensbeheer. De sterk Angelsaksische manier van doen in investmentbanking past hen niet. Dat is een heel competitieve wereld, waarin sterke persoonlijkheden jagen op grote bonussen.’
Zwitserland is al langer in verval als financieel centrum, weet hij. Natuurlijk blijft het land een stabiele democratie met een solide rechtssysteem en een sterke munt. ‘Het einde van het bankgeheim in 2015 was het grote keerpunt. Het gaat langzaam, maar deze crisis zal de neergang versnellen.’
Hebzucht
Onder bankiers leeft dezelfde kritiek op collega’s die naar Zürich kwamen voor ‘het grote geld, niet voor een goede, verantwoordelijke baan’, zegt de Nederlandse bankier in café Atelier. ‘Dit soort problemen ontstaat door hebzucht. Van dat handjevol mensen moet je af.’ Zwitserland zal zijn sterke positie wel behouden, voorspelt hij. ‘Zwitserland is ook écht veilig. Voor de rijke die in eigen land vreest voor de ontvoering van zijn kinderen is het leven hier een verademing.’
Ingenieur Thomas, die een tweedehands Ferrari aan aandeelhouderswaarde kwijtraakte, stapt voor Credit Suisse weer op zijn fiets. ‘Ik was al enige tijd gestopt met werken. Nu ga ik weer aan de slag. Te veel vrije tijd is niet goed voor een mens. En financieel komt het nu ook wel goed uit.’
Fem, Norolala en Lilly.Beeld Jelle Krings
‘De bank is nu geschiedenis’
Norolala (midden), met haar vriendinnen Lilly en Fem: ‘Het verdwijnen van Credit Suisse is erg verdrietig voor ons geliefde nieuwe vaderland. Wij komen uit Madagascar en de Filipijnen en zijn getrouwd met Zwitsers. De stichter van Credit Suisse, Alfred Escher, heeft zo’n belangrijke rol gespeeld, bijvoorbeeld bij de aanleg van de Gotthardtunnel. Nu is zijn bank zelf geschiedenis. Dat doet pijn. Het beeld van een stabiel Zwitserland heeft een deuk opgelopen.’
Holger Hoffmann-RiemBeeld Jelle Krings
‘Zwitsers zijn niet zo zelfkritisch’
Holger Hoffmann-Riem, duurzaamheidsadviseur: ‘Zwitsers denken al snel: ‘Alles is hier geweldig.’ Ze zijn niet bijzonder zelfkritisch. Deze bankredding is heel genant voor dit land. De overheid neemt ook een enorm financieel risico. Ik vrees voor de gevolgen. Zal een regering die miljarden uitgeeft aan een bank, nog voldoende geld besteden aan de strijd tegen klimaatverandering?’
Moritz BögliBeeld Jelle Krings
‘We hebben nu een monsterbank’
Moritz Bögli, gemeenteraadslid Zürich voor Alternative Liste (AL) en spreker op een protestmanifestatie voor het kantoor van Credit Suisse: ‘We hebben een monsterbank gecreëerd. Met een noodgreep, zonder enige democratische input. Het bankrisico wordt opnieuw afgewenteld op de gemeenschap. Het nieuwe UBS gaat heel veel winst maken, over de rug van de belastingbetaler. Zürich kan wat mij betreft zonder de destructieve bankensector.’
